Alleluja! Jezus żyje!

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 07, kwiecień 2012 10:52

Super User

"Alleluja! Jezus żyje! 
Już Go dłużej grób nie kryje, 
w którym trzy dni spoczywał".

 Z okazji Świąt Wielkanocnych

wszystkim Czytelnikom i sympatykom

"Gazety Parlamentarnej"

składamy serdeczne i ciepłe życzenia:

zdrowia, pogody ducha,

a przede wszystkim

błogosławieństwa Chrystusa Zmartwychwstałego

w życiu rodzinnym i osobistym,

w Państwa działalności

zawodowej i społecznej.

Adam Kulczycki

Redaktor Naczelny

0 Comments

Cmentarz Łyczakowski w opowieściach prof. Stanisława S. Niciei

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 27, luty 2012 10:41

Super User

Do napisania tego tekstu zainspirował mnie prof. Stanisław Sławomir Nicieja, który niedawno gościł w Rzeszowie. Z takim zachwytem opowiadał o Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie, a przede wszystkim o ludziach, których doczesne szczątki tam spoczywają, że tych opowieści można byłoby słuchać godzinami. Przy okazji promował kolejne wydanie książki poświeconej perle architektury lwowskiej, bo za taką trzeba uznać lwowską nekropolię, jedną z najpiękniejszych i największych w Europie, erygowaną w 1786 r., starszą od cmentarza na Powązkach w Warszawie.

Szczególną uwagę zwracają pomniki o wielkiej wartości artystycznej, przedstawiające wizerunki zmarłych, alegoryczne postacie, a także kaplice, obeliski, kolumny. Na cmentarzu podziwiać można oryginalne zdobnictwo nagrobne z całą antyczną i chrześcijańską symboliką pośmiertną. Przepiękne rzeźby i płaskorzeźby przedstawiające anioły, kobiety, płaczki, symbolizują odczucia doznawane przy stracie ukochanych osób: ból, smutek, rozpacz oraz chrześcijańskie wyobrażenie miłości, wiary i ukojenia. Nad tym wszystkim wznosi się krzyż, będący symbolem cierpienia na ziemskich drogach i bezdrożach. Spośród innych lwowskich cmentarzy ten na Łyczakowie wyróżnia się swoim reprezentacyjnym charakterem i bogactwem nagrobków, a to dlatego, że jak pisano sto lat temu, „na Łyczaków trafiało dobre towarzystwo”. Rzeźby, nagrobki, kaplice odzwierciedlały charakter miasta bogatych kupców i mieszczan, wysokich urzędników, artystów, pisarzy, naukowców. „Lwów, ogród snu i pamięci” jest podsumowaniem ponad trzydziestoletnich badań profesora Stanisława S. Niciei nad Cmentarzem Łyczakowskim. Niewiele wiedzielibyśmy o tej polskiej nekropolii, o ludziach na niej pochowanych, autorach pomników nagrobnych, gdyby nie on. Profesor Nicieja poświęcił cmentarzowi, a właściwie cmentarzom na Łyczakowie (bo jest tam także Cmentarz Obrońców Lwowa) kilka książek, filmów i kilkadziesiąt artykułów, nie mówiąc o licznych wywiadach dla mediów. Najnowsza publikacja prof. Niciei „Lwów, ogród snu i pamięci” to pierwsze obszerne, liczące ponad 500 stron przedstawienie twórczości artystów, którzy nadali charakter cmentarzowi. Hartman Witwer i Anton Schimser pozostawali pod wpływem Canovy. Parys Filippi, „romantyk-idealista”, stworzył szkołę rzeźbiarską, skąd wyszli twórcy pomników pełnych melancholii oraz zadumy, i był obok swego ucznia Juliana Markowskiego autorem największej liczby nagrobków. Piotr Wójtowicz, zwany był lwowskim Fidiaszem. Od lat 70. XX wieku, kiedy to władze sowieckiej Ukrainy uznały, że cmentarz będzie miejscem pochówku tylko dla ludzi zasłużonych, zaczęły znów się pojawiać pomniki artystyczne. Autor wspomina także ich twórców.

Był rok 1981. To właśnie wtedy prof. Stanisław Nicieja postanowił po raz pierwszy opisać i sfotografować ten cmentarz, by jego groby, nawet gdyby się rozpadły, nie zostały zapomniane, by trwała pamięć o pochowanych w nich ludziach. Wówczas Cmentarz Łyczakowski, a właściwie jego stara, polska część, znajdowała się wówczas w stanie agonalnym. „Ukraińskie i rosyjskie nowe nagrobki (...) przesłaniały polskie, zaniedbane pomniki. Na kwaterach peryferyjnych cmentarza wszystko głuszyła i przesłaniała bujna roślinność, wciskająca się korzeniami w szczeliny i rozsadzająca monumenty, krusząca napisy epitafijne. Rdza trawiła secesyjne żeliwne krzyże i latarnie nagrobne oraz tabliczki z nazwiskami zmarłych. Resztę spustoszenia czyniły ręce wandali” – tak pisał wówczas prof. Nicieja o Cmentarzu Łyczakowskim. Od tego czasu sporo zrobiono, aby uratować cenne nagrobki, wykonane przez mistrzów sztuki nagrobnej. Cieszy fakt, że najcenniejsze pomniki i kaplice polskie są odnawiane, najczęściej z polskich funduszy. Było to możliwe dzięki różnym akcjom ratowania zabytkowych nagrobków. Prowadzą je m.in. podkarpaccy dziennikarze i leśnicy, a także działacze kresowi z całej Polski. Jednak mało aktywna jest strona ukraińska. To przecież spoczywają tam znakomite postacie, którym Lwów zawdzięcza bardzo dużo. Nie powinno mieć znaczenia, że byli to w większości Polacy, bo taki był ten gród w czasach galicyjskich. Ukraińcy chyba nie rozumieją, że rangę cmentarza wyznaczają jednak przede wszystkim nazwiska pochowanych. W przypadku Łyczakowa są to m.in. Julian Konstanty Ordon, Artur Grottger, Gabriela Zapolska, Maria Konopnicka, Ludwik Rydygier, Stefan Banach. To jedne z największych nazwisk z obszernego wykazu osób zidentyfikowanych, spoczywających na Łyczakowie. Do tej pory prof. Niciei udało się zebrać informacje o poblisko 5 tys. spoczywających tam postaciach (na tym cmentarzu spoczęło 20 tys. wybitnych ludzi). Cmentarz jest odzwierciedleniem polskiej historii miasta. Tu spoczywają m.in. profesorowie Uniwersytetu Jana Kazimierza i Politechniki Lwowskiej, dyrektorzy i pracownicy Ossolineum (m. in. Oswald Balzer i Ludwik Bernacki). Niestety w ostatnim czasie na Cmentarzu Łyczakowskim, mimo że ma on status muzeum, nadal postępuje proces likwidowania starych polskich grobów i nagrobków. Wszystko, co polskie jest stamtąd systematycznie wypierane. Zniszczono część polskich grobów, by zrobić miejsce pod panteon strzelców siczowych, mający stanowić kontrapunkt dla Cmentarza Obrońców Lwowa.

Niemniej jednak cieszy fakt, że w tym roku Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przeznaczyło kolejne środki na ratowanie zabytkowej lwowskiej nekropoli. W ramach Programu „Dziedzictwo kulturowe” przeznaczono 474 tys. zł na prace restauratorskie na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Dzięki nim uda się odrestaurować kolejne zabytkowe nagrobki. Szkoda, że polskiej inicjatywy nie wspiera strona ukraińska.

Relacja ze spotkania jest do pobrania na http://wyslijplik.pl/download.php?sid=IYM7mOW8

Adam Kulczycki

0 Comments

Drugie płuco na prawicy

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 27, marzec 2012 10:51

Super User

- Solidarna Polska powstała po to, by Donald Tusk miał w końcu z kim przegrać – powiedział w niedzielę (11 marca) w Rzeszowie europoseł Jacek Kurski, jeden z liderów „Solidarnej Polski”. Jego zdaniem, „Solidarna Polska” ma być drugim płucem na polskiej prawicy.

W spotkaniu uczestniczył też europseł Zbigniew Ziobro oraz posłanka na Sejm RP Beata Kempa oraz posłowie na Sejm RP: Arkadiusz Mularczyk (szef klubu Solidarnej Polski”), Andrzej Dera, Patryk Jaki (rzecznik Klubu Parlamentarnego „Solidarnej Polski”). Byli też obecni parlamentarzyści i politycy z Podkarpacia, liderzy „Solidarnej Polski” w naszym regionie, na czele z posłami: Mieczysławem Golbą i Kazimierzem Ziobro oraz senatorem Kazimierzem Jaworskim. Na sali WDK w Rzeszowie można było zauważyć miejscowych radnych PiS. Czyżby wraz z wiosną zakwitł im w głowach nowy pomysł na politykę? A może przyszli tylko na przeszpiegi? Czas pokaże. Zapraszam na krótką relację ze spotkania na http://wyslijplik.pl/download.php?sid=OB7a2y9Z

0 Comments

Na Krymie o ludobójstwie OUN-UPA

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 08, styczeń 2012 18:14

Super User

Wadim Kolesniczenko, poseł do ukraińskiego parlamentu (Dumy) z Partii Regionów, wystąpił do polskiego IPN rok temu o zgodę na wydanie w języku ukraińskim i rosyjskim „Kresowej Księgi sprawiedliwych” Romualda Niedzielki. Do dzisiaj tej zgody nie uzyskał. Jeśli to nie jest skandal, to co to jest?

Warto zaznaczyć, ukraiński parlamentarzysta, zorganizował w porozumieniu z Stowarzyszeniem Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, wystawę o banderowskim ludobójstwie w kwietniu 2010 roku w Kijowie. Wystawa ta odwiedziła także inne miasta Ukrainy, ilość zwiedzających to dziesiątki tysięcy obywateli Ukrainy. Poseł ten był także na obchodach rocznicy banderowskiego ludobójstwa 11 lipca 2011 roku, przemówił i złożył wieniec pod pomnikiem na Skwerze Wołyńskim. Nie ma żadnego innego przedstawiciela Ukrainy tej rangi, który by się na to zdobył w Polsce.

Jeszcze jedna ważna informacja. W Symferopolu odbyła się prezentacja wznowionej książki zawierającej wyniki badań kanadyjskiego naukowca, emigranta ukraińsko-polskiego pochodzenia, Wiktora Poliszczuka, "Gorzka prawda. Zbrodniczość OUN - UPA" (druga nazwa - "Spowiedź Ukraińca"). Prezentację prowadził poseł do parlamentu Ukrainy Wadim Kolesniczenko (organizuje on także dystrybucję książki).

W uroczystości wziął udział zastępca przewodniczącego krymskiego parlamentu, Grigorij Ioffe, członkowie Prezydium Rady Najwyższej Autonomicznej Republiki Krymu Walery Kosariew, Siergiej Ciekow, sekretarz inicjatywy legislacyjne Centrum Inicjatyw Legislacyjnych Autonomicznej Republiki Krymu Jefim Fiks i inni. W szczególności Wadim Kolesniczenko powiedział, że książce na podstawie przebadania tysięcy mało znanych źródeł archiwalnych na Ukrainie została przeprowadzona analiza okoliczności powstania i działalności OUN i UPA, potępiona została ideologię nazizmu i faszyzmu. Parlamentarzysta powiedział, że Wiktor Poliszczuk jest obiektywnym i bezstronnym pisarzem, który starał się przekazać prawdziwą historię istnienia UPA, pokazać, że Ukraińcy, jako miłującego pokój narodu nie należy utożsamiać z grupą nacjonalistycznie nastawionych "grup bandytów i morderców". - Ta książka jest ciosem w plecy ruchu banderowskiego, to realna krwawa prawda o tym, co było, książka powstała na podstawie materiałów archiwalnych, spotkań i rozmów z naocznymi świadkami" – powiedział na prezentacji książki Wadim Kolesniczenko.

Według jego oświadczenia, książka została wydana na koszt prywatnych darczyńców. Grigorij Ioffe również zauważyl, że publikacja otwiera oczy na liczne tragiczne wydarzenia z okresu II wojny światowej. - Przeczytałem tę książkę, to była bardzo ciężka lektura, obawiam się, że wielu nie zdoła przeczytać tej książki w całości i ją odłoży. Polecał bym jednak, mimo wszystko, wszystkim książkę przeczytać - powiedział zastępca przewodniczącego krymskiego parlamentu. Jednocześnie podkreślił, że jego zdaniem niedopuszczalna jest heroizacja zwolenników faszyzmu.

Z kolei Jefim Fiks zwrócił uwagę na niebezpiecznych tendencjach odrodzenia w kraju ruchów nacjonalistyczno-faszystowskich, a także na niedopuszczalności zastępowania pojęcia "patriotyzm" "nacjonalizmem".

Książka została wydana w 10 000 egzemplarzy (4 tysiące egzemplarzy w języku ukraińskim, 6 tysięcy - w języku rosyjskim) i będzie dystrybuowana bezpłatnie do bibliotek, szkół, uniwersytetów, agencji rządowych i instytucji akademickich. Na rozpowszechnianie publikacji na terytorium Autonomicznej Republiki Krymu przewidziano ponad 600 egzemplarzy, w Sewastopolu - 400.

Wiele osób usiłuje krytykować Wadima Kolesniczenkę i Kresowian, którzy skorzystali z jego pomocy dla szerzenia prawdy o OUN - UPA, używając argumentów z arsenału banderowskiej propagandy. Czy lepiej jest nic nie robić i pozwalać na zatruwanie umysłów obywateli Ukraińców kłamstwami?

0 Comments